Index Catechismi

2831. 2831 IV. « Panem nostrum cotidianum da nobis hodie » Sed praesentia eorum, qui panis inopia esuriunt, aliam huius petitionis revelat profunditatem. Drama famis in mundo vocat christianos, qui in veritate orant, ad efficacem responsabilitatem erga eorum fratres, tam in eorum personalibus … →
2832. 2832 IV. « Panem nostrum cotidianum da nobis hodie » Sicut fermentum in massa, Regni novitas terram debet Spiritu Christi perfundere. 325 Hoc manifestari debet iustitiae instauratione in relationibus personalibus et socialibus, oeconomicis et internationalibus, quin oblivioni mandetur structuram iustam non haberi … →
2833. 2833 IV. « Panem nostrum cotidianum da nobis hodie » De pane agitur « nostro », de « uno » pro « pluribus ». Beatitudinum paupertas virtus est communicationis: eadem vocat ad bona materialia et spiritualia communicanda et dividenda, non coactione, sed … →
2834. 2834 IV. « Panem nostrum cotidianum da nobis hodie » « Ora et labora ». 327 « Sic orate ac si totum a Deo dependeret, et sic laborate ac si totum dependeret a vobis ». 328 Post nostrum peractum laborem, nutrimentum permanet … →
2835. 2835 IV. « Panem nostrum cotidianum da nobis hodie » Haec petitio et responsabilitas quam eadem secumfert, etiam de alia valent fame, qua homines pereunt: « Non in pane solo vivet homo, sed in omni verbo, quod procedit de ore Dei » … →
2836. 2836 IV. « Panem nostrum cotidianum da nobis hodie » « Hodie » est etiam fiduciae locutio. Dominus eam nos docet; 331 nostra praesumptio eam invenire non poterat. Siquidem praesertim de Eius agitur Verbo et de corpore Filii Eius, hoc « hodie … →
2837. 2837 IV. « Panem nostrum cotidianum da nobis hodie » « Cotidianum ». Novum Testamentum alias hoc verbo epioúsios non utitur. Id, sensu temporali sumptum, paedagogica est repetitio illius « hodie » 333 ad nos confirmandos in fiducia « sine exceptione ». … →
2838. 2838 V. « Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris » Haec petitio admirationem movet. Si solummodo primum sententiae implicaret membrum — « Dimitte nobis debita nostra » —, in tribus primis petitionibus Orationis Domini posset implicite includi, quia Christi sacrificium « in … →
2839. 2839 « Dimitte nobis debita nostra »... Audaci fiducia, Patrem nostrum orare incepimus. Eum supplicantes ut Nomen Eius sanctificetur, ab Eo petivimus ut semper magis sanctificemur. Sed, licet veste baptismali superinduti, peccare nosque a Deo avertere non desinimus. Nunc … →
2840. 2840 « Dimitte nobis debita nostra »... Iam vero, et hoc quidem metuendum est, hic misericordiae fluxus nostrum cor nequit penetrare, dum illis non pepercerimus qui nos offenderunt. Amor, sicut corpus Christi, est indivisibilis: nequimus diligere Deum quem non … →
2841. 2841 « Dimitte nobis debita nostra »... Haec petitio tanti momenti est, ut ea una sit ad quam Dominus redit quamque Ipse in sermone evolvit montano. 345 Capitalis haec mysterii Foederis exigentia homini est impossibilis. « Apud Deum autem … →
2842. 2842 ...« sicut et nos dimittimus debitoribus nostris » Hoc « sicut » non est unicum in Iesu doctrina: « Estote ergo vos perfecti, sicut Pater vester caelestis perfectus est » ( Mt 5,48). « Estote misericordes, sicut et Pater vester … →
2843. 2843 ...« sicut et nos dimittimus debitoribus nostris » Sic vitam accipiunt Domini verba de remissione, de hoc amore qui amat usque ad amoris finem. 347 Servi immisericordis parabola, quae Domini coronat doctrinam de communione ecclesiali, 348 his verbis concludit: « … →
2844. 2844 ...« sicut et nos dimittimus debitoribus nostris » Oratio christiana usque ad inimicorum veniam procedit. 349 Transfigurat discipulum, eumdem Eius Magistro configurando. Venia quoddam culmen est orationis christianae; orationis donum solummodo in corde compassioni divinae conformi recipi potest. Venia etiam … →
2845. 2845 ...« sicut et nos dimittimus debitoribus nostris » Haec venia essentialiter divina nullum habet limitem nullamque mensuram. 352 Si de « offensis » agitur (de « peccatis » secundum Lc 11,4 vel de « debitis » secundum Mt 6,12), revera … →
2846. 2846 VI. « Ne nos inducas in tentationem » Haec petitio radicem attingit praecedentis, quia peccata nostra fructus sunt consensus tentationi. Patrem nostrum rogamus ne nos in eam « inducat ». Difficile est vocem Graecam uno vertere verbo: haec significat « … →
2847. 2847 VI. « Ne nos inducas in tentationem » Spiritus Sanctus efficit ut discernamus inter probationem, ad interioris hominis progressum necessariam, 357 quaeque « virtutem probatam » intendit, 358 et tentationem quae ad peccatum ducit et mortem. 359 Etiam discernere debemus … →
2848. 2848 VI. « Ne nos inducas in tentationem » « Non induci in tentationem » decisionem cordis implicat: « Ubi enim est thesaurus tuus, ibi erit et cor tuum. [...] Nemo potest duobus dominis servire » ( Mt 6,21.24). « Si … →
2849. 2849 VI. « Ne nos inducas in tentationem » Talis autem colluctatio talisque victoria possibiles non sunt nisi oratione. Per orationem, Iesus victor est Tentatoris, inde ab initio 361 et in ultima Suae agoniae colluctatione. 362 Christus Suae colluctationi Suaeque agoniae … →
2850. 2850 VII. « Sed libera nos a Malo » Ultima ad Patrem nostrum petitio etiam in Iesu oratione refertur: « Non rogo, ut tollas eos de mundo, sed ut serves eos ex Malo » ( Io 17,15). Eadem ad nos spectat, … →