II. Ny fiombonan’ny Fiangonan’ny lanitra sy ny tany
Laharana 957 amin’ny Katesizy
Ny fiombonana amin’ireo olomasina. “Tsy noho ny oha-piainan’izy ireo fotsiny no anajantsika amin’ny alalan’ny fahatsiarovana ny mponin’ny lanitra; ny katsahintsika bebe kokoa amin’izany dia ny hanamafisana ny firaisan’ny Fiangonana manontolo ao amin’ny Fanahy noho ny fampiasana ny fifankatiavana maha-mpiray tam-po ara-pinoana. Satria ny fiombonan’ ireo samy kristianina eto an-tany no mampanakaikikaiky antsika kokoa amin’i Kristy, dia tahaka izany koa ny fiombonana amin’ireo olomasina no mampiray antsika amin’i Kristy, izay avy Aminy, amin’ny maha-filohan’izy ireo Azy, no ipoiran’ny fahasoavana rehetra sy ny ain’ny tenan’izy Vahoakan’Andriamanitra”[510] :
I Kristy no itsaohantsika, satria Izy no Zanak’Andriamanitra ; fa ny amin’ ireo martiry, dia tiavintsika izy ireo amin’ny maha-mpianatra sy mpaka tahaka ny Tompo azy ireo, ary rariny izany, noho ny fanompoana tsy manan-tsahala ataon’izy ireo amin’ny mpanjaka sy tompon’izy ireo ; enga anie isika koa, ho naman’izy ireo sy ho mpiara-mianatra amin’izy ireo[511].