III. Jesoa sy ny finoan’i Israely an’Andriamanitra Tokana sady Mpamonjy

Laharana 589 amin’ny Katesizy

Ny nanafintohina indrindra tamin’i Jesoa, dia satria Izy nampitovy ny fihetsiny be indrafo amin’ny mpanota, amin’ny fihetsika ataon’ny Tenan’ Andriamanitra, teo anatrehan’izy ireny[390]. Lasa hatramin’ny fampahafantarany an’izany fa ny fiarahany miray latabatra amin’ny mpanota[391] dia efa fandraisany azy ireo amin’ny fanasam-ben’ny Mesia[392].  Fa ny niavaka indrindra tamin’ireny dia ny famelan’i Jesoa ny fahotana izay tena nahavàka ny sain’ireo  mpitondra ara-pivavahana teo amin’i Israely. Tsy marina ve  raha tao anatin’ny fahasosorana no nilazan’izy ireo hoe : “Andriamanitra irery ihany no afaka mamela ny fahotana ?”   (Mk  2,7).  Amin’ny famelan’i Jesoa ny fahotana, na manevateva Izy satria olombelona tsotr’izao no milaza tena ho mitovy amin’Andriamanitra[393],  na milaza ny marina Izy ka ny Tenany no mampiseho sy manambara ny anaran’Andriananitra[394].

Loharano ôfisialy ↗