Ny fanambadiana ao amin’ny filaminan’ny zavaboary
Laharana 1604 amin’ny Katesizy
Andriamanitra, izay nahary ny olombelona tamin’ny fitiavana, dia niantso azy koa ho amin’ny fitiavana, fiantsoana fototra sy hatrany am-bohoka ho an’ny olona rehetra. Satria ny olombelona dia noarìna mitovy endrika sy mifanahaka amin’Andriamanitra[100] izay Izy Tenany mihitsy no Fitiavana[101]. Tamin’ny naharian’Andriamanitra ny lehilahy sy ny vehivavy, ny fifankatiavan’izy ireo dia manjary endriky ny fitiavana tanteraka sy tsy mety levona izay itiavan’Andriamanitra ny olombelona. Tsara izany, tena tsara dia tsara, eo imason’ny Mpahary[102]. Ary io fitiavana izay notsofin’ Andriamanitra rano io dia natao hiterahana sy hotanterahina amin’ny tsanganasa iombonana amin’ny fiarovana ny zavaboary : “Ary Andriamanitra nitsodrano azy ireo ka hoy Izy tamin’izy ireo : "Miteraha maro, mitomboa, mamenoa ny tany, ka mizakà azy"” (Jen 1,28).