Laharana 312 amin’ny Katesizy

Araka izany, rahefa ela ny ela, mety ho tsikaritra fa Andriamanitra, ao anatin’ny fitahian’ny heriny mahefa ny zavatra rehetra, dia afaka misintona zava-tsoa avy amin’ny vokatry ny ratsy, na dia ara-panahy aza, nateraky ny zavaboariny : “Tsy ianareo, hoy i Josefa tamin’ny rahalahiny, no nandefa ahy taty, fa Andriamanitra ; (…) ny ratsy izay nokasainareo hatao tamiko, dia navadiky ny fandaharan’Andriamanitra  ho tsara mba hamonjena ny ain’ny vahoaka maro be” (Jen 45,8; 50,20)[169]. Avy amin’ny haratsiam-panahy faran’ny lehibe indrindra amin’izay natao hatr’izay, dia ny fandavana sy ny famonoana ny Zanak’Andriamanitra, vokatry ny fahotan’ny olombelona rehetra, no nisintonan’Andriamanitra, noho ny fahasoavany mihoa-pampana[170], ny lehibe indrindra amin’ny soa : ny fanandratana amim-boninahitra an’i Kristy sy ny Fanavotana antsika. Kanefa, ny ratsy tsy mety ho tsara.