Index Catechismi

1861 IV. Gravitas peccati: peccatum mortale et veniale Peccatum mortale radicalis est possibilitas libertatis humanae, sicut ipse amor. Caritatis amissionem secum fert et privationem gratiae sanctificantis, id est, status gratiae. Nisi poenitentia redimatur et Dei venia, a Regno Dei exclusionem …
1862 IV. Gravitas peccati: peccatum mortale et veniale Peccatum veniale committitur, cum mensura a lege morali praescripta non servatur in materia levi, vel etiam cum legi morali in materia gravi non praestatur oboedientia, sed sine plena cognitione vel sine pleno …
1863 IV. Gravitas peccati: peccatum mortale et veniale Peccatum veniale caritatem debilitat; deordinatam erga bona creata exprimit affectionem; animae progressum impedit in virtutum exercitio et in boni moralis praxi; poenas meretur temporales. Peccatum veniale deliberatum et sine poenitentia permanens nos …
1864 IV. Gravitas peccati: peccatum mortale et veniale « Omne peccatum et blasphemia remittetur hominibus, Spiritus autem blasphemia non remittetur » ( Mt 12,31). 120 Misericordia divina limitibus caret, sed qui deliberate misericordiam Dei per poenitentiam accipere respuit, suorum peccatorum …
1865 V. Peccati multiplicatio Peccatum exercitationem constituit ad peccatum; per eorumdem actuum repetitionem vitium generat. Inde perversae procedunt inclinationes quae conscientiam obscurant et concretam de bono et malo corrumpunt aestimationem. Sic peccatum ad se multiplicandum tendit …
1866 V. Peccati multiplicatio Vitia possunt statui secundum virtutes quibus adversantur, vel etiam ad peccata capitalia reduci quae experientia christiana, sanctum Ioannem Cassianum 122 et sanctum Gregorium Magnum secuta, 123 distinxit. Capitalia appellantur quia alia peccata, …
1867 V. Peccati multiplicatio Traditio catechetica in memoriam etiam revocat exsistere « peccata quae ad coelum clamant ». Ad coelum clamant: sanguis Abel; 124 peccatum Sodomitarum; 125 clamor populi in Aegyto oppressi; 126 gemitus advenae, viduae …
1868 V. Peccati multiplicatio Peccatum actus est personalis. Praeterea, in peccatis ab aliis commissis habemus responsabilitatem, cum eisdem cooperamur : — in illis directe et voluntarie participantes; — ea praecipientes, suadentes, laudantes vel approbantes; — ea …
1869 V. Peccati multiplicatio Sic peccatum homines invicem complices reddit, inter eos concupiscentiam, violentiam et iniustitiam facit regnare. Peccata condiciones sociales et institutiones provocant bonitati divinae contrarias. « Structurae peccati » expressio sunt et effectus peccatorum …
1870 Compendium « Conclusit [...] Deus omnes in incredulitatem, ut omnium misereatur » ( Rom 11,32).
1871 Compendium Peccatum est « factum vel dictum vel concupitum aliquid contra aeternam Legem ». 130 Offensa est in Deum. Idem se contra Deum per inoboedientiam extollit oboedientiae Christi contrariam .
1872 Compendium Peccatum actus est rationi contrarius. Naturam vulnerat et humanam attentat solidarietatem .
1873 Compendium Omnium peccatorum radix est in corde hominis. Eorum species eorumque gravitas secundum eorum obiecta praecipue mensurantur .
1874 Compendium Deliberate eligere, id est, scienter et voluntario, rem Legi divinae et fini hominis ultimo graviter contrariam idem est ac peccatum mortale committere. Id destruit in nobis caritatem, sine qua beatitudo aeterna est …
1875 Compendium Peccatum veniale moralem deordinationem constituit reparabilem per caritatem quam illud in nobis sinit subsistere .
1876 Compendium Peccatorum, etiam venialium, repetitio vitia generat, inter quae peccata capitalia sunt praecipua .
1877 CAPUT SECUNDUM COMMUNITAS HUMANA Generis humani vocatio est imaginem Dei manifestare et ad unius Filii Patris imaginem transformari. Haec vocatio formam induit personalem, quia unusquisque ad beatitudinem divinam vocatur ingrediendam; ipsa etiam ad communitatis humanae refertur …
1878 I. Indoles communitaria vocationis humanae Omnes homines ad eumdem vocantur finem, ad Ipsum Deum. Quaedam exsistit similitudo inter Personarum divinarum unitatem et fraternitatem quam homines inter se debent instaurare in veritate et amore. 131 Amor proximi ab …
1879 I. Indoles communitaria vocationis humanae Persona humana sociali eget vita. Haec pro illa aliquid adventicium non constituit, sed eius naturae exigentiam. Homo, commercio cum aliis, mutuis officiis et colloquio cum fratribus, omnes suas excolit facultates; sic suae …
1880 I. Indoles communitaria vocationis humanae Societas quaedam est personarum summa organice religatarum quodam unitatis principio quod unamquamque earum superat. Societas, coetus simul visibilis et spiritualis, in tempore perdurat: praeteritum assumit et futurum praeparat. Per illam, unusquisque homo …